با حال متوسط دریا نرو

دریا خوشحالیم رو بیشتر میکنه، غم و غصههام رو کمتر..

دریا حال خوبم رو موندگار میکنه و حال بدم رو پرواز میده...

من توی دو حال، میرم دریا..یا خوب یا بد. وقتی حالم میانه راه مونده باشه و نه خوب باشم، نه بد، نمیرم دریا..

دریا جای حال متوسط نیست برای من.

اگه خوب و خوش و سرِ کِیف باشم، با عظمت دریا بزرگ میشم، به خودم میگم آفرین، همینطوری خوب بمون و رشد کن... بزرگ شو و خدمت کن، همه رو سیراب کن و عشق بورز...با دریا جون میگیرم، روحم تازه میشه.

اگه دلسرد، خسته، غمگین و بیحوصله باشم، بزرگی دریا کوچیکم میکنه، بهم میگه فکر کردی کی هستی؟ تو یه ذرهای توی این دنیا، پاشو خودت رو جمع کن، بهم میگه ببین منو، توی دلم پر از غصه است. ولی بزرگ موندم، هنوز موج دارم، هنوز خروشانم، هنوز از عشق و امید و انگیزه لبریزم...میشنوم که میگه پاشو و برو دوباره از اول شروع کن، از اول بساز، فقط راکد نشو، جریان داشته باش...

ولی وقتی نه خوبم و نه بد، دریا نسخهای نداره..چون اصولاً دریا میانهرو نیست، یا باهاش عاشق میشی یا اشکهای فراق میریزی کنارش..

دریا واسه روزای معمولی نیست.

دل به دريا زده ام...