انتظارِ سخت

انتظار کشیدن، بیشتر مواقع کارِ سختیه، حتی اون دسته از انتظارهایی که اسمش رو میزارن انتظارِ شیرین _مثل بارداری_ باز هم راحت نیستند، فقط آدم میتونه با انرژی و حسوحالِ خوب روزهاش رو پشتِ سر بگذاره...

ولی بیشتر انتظارها، روزهای آدم رو دستخوشِ اضطراب میکنن.

مثل انتظار برای نتیجه کنکور، یا آزمایش ازدواج و بارداری، انتظار برای سبز شدنِ یه گلدون و خیلی چیزهای دیگه.

ولی چیزی که این روزها، انتظار رو سختتر کرده، شاید این باشه که هیچکس توی دنیا نمیدونه که کِی و چطور قراره از این بحران _ویروسِ کرونا_ بیرون بیاییم و دنیای بعد از این بحران چه شکلی خواهد بود. انتظار کشیدن برای دیدنِ یک دوست، میتونه خیلی سخت باشه اما وقتی ندونی این انتظار کِی تموم میشه، سختترش میکنه.

پینوشت: این نوشته صرفاً ثبتِ حالِ کمی ناخوشِ نویسنده در این روزهاست. گزارشهای بعدی احتمالاً انقدر ناامیدکننده نخواهد بود. ممنون از چشمپوشی شما خواننده عزیز.

دل به دريا زده ام...