تغییر نامهربان

یکی از دوستام همیشه بهم میگفت: “اگه آدمها، خودشون تغییر نکنن، دنیا تغییرشون میده، اما تغییری که دنیا ایجاد میکنه، لزوماً با مهربونی و ملایمت نیست”

این حرف رو توی موقعیتهای مختلف میگفت. مثلاً وقتی حاضر نیستیم الگوی استفاده از وسیلهنقلیهمون رو تغییر بدیم. یا وقتی برای خرید هرچیزی، باید بریم و از نزدیک اون شی رو لمس کنیم تا خیالمون راحت باشه. وقتی یادگیری، الویت اولمون نیست و خیلی موقعیتهای دیگه.

این روزها که ویروسِ کرونا، تیتر اولِ خبرهای دنیاست، دارم میفهمم که حرفش دقیقاً چه معنایی داشت. ما خیلی چیزها رو بلد نبودیم و یا حتی قبول نداشتیم. حاضر نبودیم بپذیریم که الگوی خیلی از رفتارهامون مربوط به جامعه سنتی، با جمعیتِ حداکثر ۱۰ میلیون نفرهست، نه مربوط به دنیای مدرنِ امروز که شیبِ نمودارِ تغییرات، بسیار تند هست و اگه بیتوجه باشیم، به اندازه چنددهسال ازش عقب میمونیم.

دنیا داره تغییر ایجاد میکنه. متاسفانه، نه مهربون و نه ملایم. شاید درآینده سختگیرتر هم بشه. تغییری که به اراده و اختیار خودمون اتفاق بیفته، قطعاً راحتتر و دلچسبتر خواهد بود.

دل به دريا زده ام...