نمیخوام بخوابم

گاهی وقتها که دخترم میخواد بخوابه، در حالیکه از خستگی داره چشمهاش رو با دستهاش میماله، خمیازههای پیدرپی میکشه و نمیتونه راحت سرش رو نگهداره، باز هم میخواد بازی کنه و از اینکه بخوابه امتناع میکنه.

چشمهاش قرمز میشن ولی باز هم میره یک کتاب دیگه میآره و میگه براش بخونم.

با خودم فکر میکنم این بچهها اسوه مقاومت هستند. ویژگی با ارزشی که نمیدونم چی میشه که برای بعضیها، سالهای بعد کمرنگ میشه و اثری ازش نمیمونه.

پینوشت: اگه سالهای بعد فهمیدم چه بلایی سر این ویژگی جذاب بچهها میاد، میام به این نوشته سر میزنم و تکمیلش میکنم.

دل به دريا زده ام...