آغوشى وسیلهای برای در آغوش گرفتن نوزاد با آرامش و امنیت

پیشنوشت: این بحث در ادامه بحثی است که در مورد سیسمونی و چیزهایی که میتونه به تصمیمگیری بهتر برای خرید سیسمونی بهتون کمک کنه، شروعش کردم. تجربه خودم درباره استفاده از آغوشی رو توی این پست مینویسم.

یکی از مسائلی که توی چندماه اولِ تولد نوزادمون باهاش روبرو هستیم، مسئله بغل کردنشه. تقریبا تا شش یا هفت ماهگی و یا تا زمانیکه کودکمون بتونه از روروئک استفاده کنه یا بنشینه، تمایل داره که بیشتر مواقع توی آغوش ما باشه .

علاوه بر این، رها کردن نوزاد توی تختش یا روی زمین، بدون اینکه نگاهش کنیم، میتونه خطر داشته باشه. بچهها ترجیح میدن توی آغوش باشن تا اینکه دقایق طولانیای رو توی تختشون و خیره به یک عروسک یا سقف، سپری کنند. قطعاً توی آغوش ما چیزهای بیشتری برای دیدن، لمس کردن، و یادگرفتن وجود داره.

موضوع دیگهای که توی ماههای اول بیشتر از مواقع دیگه باهاش درگیر هستیم، بیرون رفتن با نوزاد هست که چگونگی این کار و اینکه از چه وسیلهای برای بیرون بردن نوزاد استفاده میکنیم، به چندعامل بستگی داره. مثل دمای هوا، داشتن و یا نداشتن ماشین شخصی، میزان تمایل به پیادهروی با نوزاد و....

وقتی نوزاد تازه به دنیا اومده، یعنی همون یکی دوماه اول، خیلی وقت مناسبی برای بیرون رفتن و یا گردش و مهمونی رفتن نیست. نوزاد هنوز خیلی ضعیفه و زمان لازم داره تا با این دنیا آشنا بشه. پس احتمالاً کارهای ما بیرون از خونه، محدود میشه به واکسن زدن، چکاپ نوزاد و یا در حد یه خرید کوچیک. برای این نیازمندیها هم، کریر بهترین گزینه است. اگر سبک باشه مادر هم میتونه به راحتی ازش استفاده کنه.

اما کمکم که نوزاد بزرگتر میشه، وزن میگیره، گردنش محکم میشه، میتونیم بیشتر از قبل توی فعالیتهامون شریکش کنیم و البته خودش هم دوست داره چیزهای جدید رو تجربه کنه و میدونه که از طریق بودن در آغوش ما، این امکان میسر میشه.

آغوشی وسیلهای هست که با توجه به وزن نوزاد و زمان گردن گرفتنش، از سه یا چهارماهگی قابل استفاده است.

میتونیم اول از حالتی استفاده کنیم که نوزاد رو به ما قرار میگیره، تا واکنشش رو بدونیم و با این وسیله آشناش کنیم.

رفتهرفته که بزرگتر شد، میتونیم به سمت محیط برش گردونیم و بهش فرصت بدیم که هم قد ما بشه و کلی چیزهای جدید یاد بگیره.

بیرون رفتن و پیادهروی با نوزاد، زمانیکه آغوشی داریم، کار سادهتریه. حتی اگه هوا سرد باشه، مسیر طولانی باشه یا نیاز به خرید داشته باشیم.

آزاد بودن دستها یکی از چیزهایی هست که تنهایی بیرون رفتن رو، برای مادر_یا پدر_ راحتترمیکنه.

بچهها وقتی رو به محیط، توی آغوشی هستند، ورودیهای زیادی دارند، پس حواسمون باشه که توی محیطهای خیلی شلوغ و یا پر از نور و صدا نبریمشون.

توصیه من، به عنوان کسی که حدود ۴ ماه از آغوشی، چه در محیط خونه و چه در بیرون از خونه، استفاده کرده، اینه که این وسیله، حتی در مواقعی از کالسکه استفاده راحتتری داره.

من توی خونه زمانهایی که نیاز به انجام کاری داشتم و همسرم نبود که دخترم رو نگه داره، از آغوشی استفاده میکردم و ازش کاملا راضی بودم.

دل به دريا زده ام...