مغز خاص و نه خودکار خاص

خودکار مورد علاقهتون چه خودکاریه؟

خیلی وقته که برای خریدن خودکار، توی لوازمالتحریر فروشی نرفتم، چون خیلی کمتر از گذشته از خودکار استفاده میکنم و نسخه الکترونیک، خیلی جاها، برام جایگزین شده.

اما سالهای قبل، یکی از تفریحاتم خرید خودکار و مارکر و دفتر یادداشت و چیزهای اینطوری بود. بهانه داشتم براش، مثلا میخواستم زبان یاد بگیرم، یا یه کتاب جدید بخونم. کنکور کارشناسی، ارشد و خیلی چیزهای دیگه.

یه سری خودکارها هم بودن که خاص بودن برام. مثلاً نوشتن جزوه یک درس خاص که مورد علاقهام بود با اون خودکار نوشته میشد. یا چون یک شخص خاص بهم هدیه داده بود، مهم میشد. یا دلیل سادهتر دیگهاش این بود که خوب مینوشتن. روان و راحت و خوشرنگ. هیچوقت هم قطع نمیشدن.

بیشتر خودکارهایی که خاص بودن، ظاهر خاصی نداشتند، برعکس، از معمولیترین مارکهای خودکار به حساب میاومدن.

یادمه یه معلم داشتم بهم میگفت خودکارهات خیلی روان و خوبن، چندبار هم خودکارهای خودش آورد و گفت تو باهاشون بنویس وقتی روان شد بده بهم. آخه من کمی آروم مینویسم و احساس میکنم این آروم نوشتن باعث میشه خودکارم تمرین نویسندگی کنه و هرروز بهتر و نرمتر از روز قبل باشه.

القصه، این روزها هم مثل گذشته یه خودکار خاص دارم. البته ظاهرش خیلی معمولی نیست و ازین بستههای سهتایی خودکار و رواننویس و خودنویس بوده که هدیه گرفتم. اما، خاص شدنش دلیل دیگهای داره. چون باهاش چیزهایی که یادمیگیرم رو مینویسم.

بله، یادگیری اون چیزیه که اینروزها خودکارم رو منحصربهفرد کرده برام.

متاسفم برای روزهایی که اومدن و رفتن و من غافل بودم از حس عمیق و جذاب یادگیری. ای کاش این دردها، که از تاثیر یادگیری نشات میگیره، سالها قبل، روی بندبند وجودم مینشست و من امروز به جای یک خودکار خاص، یک مغز خاص داشتم.

دل به دريا زده ام...