آرزوهای مادرانه

سلام دخترکم،

سلام دردانه مامان،

همه مادرها و البته پدرها، برای فرزندانشان آرزوهای,ی دارند، گاه محال، گاه برخواسته از آرزوهای, سرکوب شده خودشان، گاه حسرتهایشان، گاه هرآنچه فرزند بخواهد و چیزهایی دیگر.

من هم انگار آرزوهای,ی دارم برایت، فقط بدان، تو را نه به سمت آرزوهای, خودم، بلکه به سمتِ “خودت” بودن و “خودت” شدن یاری میکنم.

اما این روزها مدام در سَرَم دغدغه این را دارم که بزرگ شوی، تجربه کنی، لذت یادگیری و خواندن و سفر کردن و دیدن و فهمیدن را بچشی. غرق خواندن داستانها شوی، انقدر که ساعتی بدون کتابهایت نیاسایی.

دخترکم، ما باید خوشحال باشیم در زمانهای زندگی میکنیم که نویسندگان و محققان بزرگ، حرفها و تجربههایشان را مکتوب کردهاند و ما امروز کتاب را به ابزارِ خوشی، درمان، عشق و هرآنچه برای زندگی لازم خواهیم داشت بدل کردهایم.

پدرت و من، این روزها در کنار تو بهترینها را تجربه میکنیم و برای تو آرزوی تجربه کردن داریم.

دل به دريا زده ام...